Zaman Sayacı

Yeni bir yıldan herkese merhaba... Her ne kadar bütün yaşananları geride bırakıp, yeni yıla tüm kalbimizle; barış, huzur dilekleriyle girsek de yaşananlar peşimizi bir türlü bırakmadı ve yeni yılın ilk gününe bizi derinden sarsan terör saldırısıyla uyandık...  Ama biz "Bir insan parasını kaybetmişse, hiçbir şeyini kaybetmemiş demektir. Sıhhatini kaybetmişse, hayatının yarısını kaybetmiş demektir. Ama umudunu kaybetmişse, her şeyini kaybetmiş demektir." Diyen Konfüçyüs gibi umudumuza sıkıca sarılalım, hiç kaybetmeyelim... Bu senenin ilk yazısını; bu sezon izlediğim, bazılarını yazdığım, bazılarını da fırsat bulup yazamadığım ve izlerken çok beğenip bunu paylaşmalıyım dediğim oyunlardan seçtim. Bakalım beğenecek misiniz? Hedwig ve Angry Inch – Tiyatro Kazan Dairesi Yılmaz Sütçü 'nün Türkçeye çevirdiği, J ohn Cameron Mitchel l'in eseri "Hedwig And The Angry Inch Glam Rock Müzikali" ilk kez ülkemizde Kazan Dairesi tarafından sahneleniyor. Yılma...

Ya sadece hayatlarımız değil de hepimiz birer parçacıktan ibaretsek? Uzay boşluğunda rastgele oraya buraya fırlatılmış küçük parçacıklardan biriysek? Yaşadığımız hayatta verdiğimiz kararların hiçbir önemi yoksa ve yaşanacak onlarca sonuçtan birini yaşıyorsak sadece... Peki, bizler birey olarak başka başka paralel evrenlerde, başka hayatlar yaşamaya devam ediyorsak... Böyle bir şey mümkün müdür sizce? Paralel evrenle ekranda tanışmam uzun yıllar önce izlediğim bilim kurgu dizisine denk düşer... Çok saçma görünse de bir o kadar da ilginç gelmişti bu düşünce bana... Kahramanlarımız bir ilişkiye başlamak üzeredir ve ikisi de birbirlerini tanıyormuş hissindedir, geçmişe dair konuştuklarında; bir dönem aynı mahallede oturdukları hatta aynı dönemlerde aynı okulun farklı bölümlerinde okudukları ve bunun gibi bir sürü tesadüfler ortaya çıkar... Paralel evrende birbirlerinden habersiz bir hayat sürdüklerini fark ederler... O dönemde gerçekten böyle bir şey olabilir mi diye düşündüğümü hatı...